|
1. Do przemywania ubytków próchnicowych: niewielką ilość proszku umieścić na płytkiej płytce szklanej lub w kieliszku i rozcierać z odpowiednią ilością wody oczyszczonej, do uzyskania zawiesiny zbliżonej wyglądem do mleka. Tak uzyskaną zawiesiną przemywać ubytki próchnicowe. 2. Przy zastosowaniu wyrobu jako opatrunku biologicznego, wkładki dokanałowej lub materiału czasowo wypełniającego kanał: niewielką ilość proszku zarobić na płytce szklanej z wodą oczyszczoną do konsystencji rzadkiej lub gęstej śmietany, zależnie od przeznaczenia. Tak przygotowaną pastę stosuje się odpowiednio:
jako opatrunek biologiczny w dwuseansowej metodzie przykrycia pośredniego: założyć grubszą warstwę gęsto zarobionej pasty, pozostawiając ją w ubytku pod szczelnym wypełnieniem czasowym przez okres 6 tygodni do 3 miesięcy. Po upływie wymienionego okresu pastę należy usunąć, a ubytek doczyścić i założyć podkład jedno- lub dwuwarstwowy,
jako wkładkę o działaniu bakteriobójczym w celu odkażania kanałów w trakcie leczenia nieodwracalnych zapaleń i martwicy miazgi oraz przewlekłych zapaleń tkanek okw: rzadko zarobioną pastę wprowadzić do kanału, np. za pomocą Lentulo i pozostawić tam przez 3 tygodnie. Dalsze przetrzymywanie pasty w kanale nie jest celowe, gdyż traci ona własności bakteriobójcze na skutek obniżenia wartości pH do 8. Ponowne założenie wyrobu, jeśli jest wskazane, wywołuje znowu korzystne działanie przeciwbakteryjne,
w przypadku czasowego wypełniania kanałów: gęsto zarobioną pastę dobrze skondensować w kanale i wymieniać ją co 2 miesiące, tzn. do czasu chociaż częściowej odbudowy kości (zmiany zapalne w tkankach okw.) lub uformowania wierzchołków korzeni lub zamknięcia perforacji kanału (patologiczna resorpcja),
w złamaniach korzeni wewnątrz zębodołu: po unieruchomieniu fragmentu przykoronowego i usunięciu z niego obumarłej miazgi wypełnić kanał gęstą pastą; opatrunek zmieniać kilkakrotnie w odstępach 3-miesięcznych. Po wytworzeniu bariery wierzchołkowej we fragmencie koronowym ostatecznie wypełnić kanał z pozostawieniem żywej miazgi we fragmencie wierzchołkowym.
|